Aussie Christmas

Vorig jaar kregen we dit kerstkaartje toegestuurd van een Australische vriendin...

Aussie Christmas Jingle

Hoewel er dit jaar wat minder zon is dan andere jaren - een paar maanden geleden is officieel het einde van de jarenlange droogte afgekondigd - zit het er toch niet ver naast :-)

Citytrip naar Melbourne

Hallo allemaal -

We zijn al in de maand November, dus de lente warmt zich langzaam op om een volwassen zomer te worden. Raar hé, om november met warmte te associëren!? (De geïnformeerde lezer begrijpt overigens dat lente in Australië het concept "zomer" zoals we dat in België kennen ver overklast.) Enkel in Melbourne --de meest regenachtige stad van Australië-- zou "November Rain" van Guns 'n Roses nog sense maken. Zo geschiede in ieder geval afgelopen weekend...

Melbourne, tweede stad van Australië, daar hebben we het afgelopen weekend een citytrip gedaan. Leen is namelijk door haar opdrachtgever in Adelaide voor een dagje naar Melbourne gestuurd om daar bij een zusterorganisatie ervaringen op te doen over een systeem dat beide organisaties intensief gebruiken. Dit is natuurlijk een goed excuus voor ons om er dan maar ineens een citytrip aan te breien, nietwaar?

Melbourne is een heel aangename, Europees aanvoelende stad. Heel veel kleine bars en caféetjes, veel restaurants, straatcultuur, en dies meer. Ook 19e eeuwse architectuur en klokkengelui dat je aan eender welke Europese stad doet terugdenken. Maar Melbourne is natuurlijk ook heel kosmopolitisch, met een licht (wel, eigenlijk zwaar) overwicht naar Aziatische (eet)cultuur. Eetgelegenheden die we bezocht hebben en die we de moeite van het aanraden waard vinden zijn: Japanse dine-in en take-away "Menya Ramen", authentiek gebakjescafé "European", en de brasserie "Young & Jackson" met overdadige omeletten tegenover Flinders St Station, en tijdens de pauze van een musical (zie verder) hebben we een kort bezoek aan de gezellige wijnbar "Punch Lane" gedaan.

Vrijdagavond hebben onze grommelende magen ons geleid naar een Vietnamees restaurant in het casino in het Crown Entertainment Complex. Dit complex is een luxueuze shopping mall omgeving dat een hotel huisvest, evenals een casino, en poepchique winkels. Waarschijnlijk een soort m'as tu vu-plek, nabij ons hotel in de CBD (zakencentrum) van Melbourne.

Onze wandelomzwervingen door Melbourne op zaterdag hebben ons o.m. langs de "Queen Victoria Markets" gebracht, een overdekte versie van de Antwerpse zondagsmarkt. Zaterdagavond zijn we naar een vertoning van de musical "Hairspray" gaan kijken. Een heel fijne ervaring. De zaal van het "Princess Theatre" op Spring Street tegenover Parliament House doet een beetje denken aan de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Als decorpanelen werden voor deze musical echter verschillende gigantische LED-schermen gebruikt. Op deze manier is het verwisselen van achtergronddecor een piece of cake, én heb je de mogelijkheid om allerlei visuele effecten te gebruiken. Ongetwijfeld een dure investering, maar één die voor het spektakel en de ervaring absoluut zijn vruchten afwerpt.

Op zondag hebben we langs de stalletjes van de Arts Market gekuierd, alwaar lokale "professionele hobbyisten" hun waren aan de man brengen, zoals bvb. leren tasjes en boekkaften, zepen uit groentenmateriaal, in glas gegoten gedroogde bloemen, glasjuwelen die in emulsie draaiende goudschilfers behuizen, hollandse poffertjes, quilts, ambachtelijk vervaardigde wenskaarten, houten kistjes, kaleidoscopen uit gerecycleerde ferro- en non-ferromaterialen, enz.

Ondanks het grijze en druilerige weer, waar Melbourne om bekend staat in Australië, hebben we er dus zeker een fijne tijd beleefd. Sydney mag dan wel spectaculairder zijn als stad, maar Melbourne is wellicht aangenamer om te toeven!

(Laat het overigens gezegd zijn dat Adelaide en Canberra voor ons echter een eigen specifieke charme hebben, en dat "the jury still out" is!)

Bushcamping

Hoi hoi allemaal -

Twee weken geleden was er een lang weekend: maandag 4 oktober was immers Labour Day in enkele staten van Australië, waaronder in South Australia waar wij wonen. Wij hebben de vrijdag voordien en de dinsdag erop extra verlof genomen en zijn enkele dagen gaan kamperen in de bush. We zijn enkele uren rijden ten noorden van Adelaide naar de nationale parken van "Wilpena Pound" in de Flinders Ranges en Mount Remarkable geweest, met onze tot camper-jeep omgebouwde Jackaroo (zie vorige blogpost).

Wilpena Pound is een soort van kratervormige natuuroase. Omringd door omhooggestuwde rotsruggen die de kraterrand vormen bevindt zich in de kom van de krater een geïsoleerd"natuurpark" waarin geen enkel teken van beschaving te zien is (behoudens paaltjes die elke halve kilometer een hiking trail aangeven). Net buiten de "Pound" bevindt zich een campground waar wij ook enkele dagen verbleven hebben. Aangezien het een lang weekend was, stond de camping vol. Vol met 4WD's (four wheel drives), van het type dat van zand en rotsen houdt. Daarbij vergeleken was onze Jackaroo een braaf beestje.

Mount Remarkable is een ander nationaal park dat iets onder Wilpena Pound ligt. Minder bekend en minder populair dan de Pound, maar echt niet minder mooi.

Pieter (wel zichtbaar) werpt een blik op een vette hagedis (niet zichtbaar) die zich tussen de purperen "Salvation Jane"-bloempjes in het centrum van de Wilpena Pound-kom rept.

In het midden van Wilpena Pound.

Pieter poseert bij een machtig uitzicht in het Mount Remarkable national park.

Leen overschouwt de opstelling van onze Camperoo (waaraan tevens een "luifeltent" achteraan de wagen is opgesteld) op de campground van Wilpena Pound.

In beide parken hebben we veel wild gezien, met name statig voorstschrijdende emoe's die we op één van onze wandelingen in de Pound zijn tegengekomen, kangoeroe's die door de campground hoppen, vette hagedissen op de weg en rotsen langs de wandelpaden, veelkleurige vogels, en zo meer.

In Mount Remarkable waren we zelfs getuige van een goanna (varaan) die zich gezapig naar een waterkraantje sleepte om daar aan het plasje onder de kraan zijn dorst te lessen. Ongelooflijk!

Jackaroo wordt Camperoo!

Men herinnere zich onze aanschaf van een jeep-achtig voertuig kort na onze aankomst in Canberra, nl. een Holden Jackaroo.

Dit voertuig heeft een roeping om ons naar en in ongerepte natuur te brengen en ons overnachtingsmogelijkheid te bieden. Het eerste zal geen probleem zijn, voor het tweede heeft de roeping toch nog een helpende hand nodig.

We hebben dus enkele modulaire stukken voorzien om het interieur van de Jackaroo zo aan te passen dat we er (comfortabel!) in kunnen slapen.

Het werkt als volgt:

1. Voorste rij zetels volledig naar voor schuiven en naar voor klappen.

2. Van de rij zetels daarachter klappen we de rugleuning neer (op het zitvlak).

Op die manier creëren we een grote (en vooral lange) ruimte.

In het achterste gedeelte van de wagen (laadruimte) plaatsen we enkele stevige plastieken dozen en een Ikea-kastje die net zo hoog komen als de neergeklapte tweede rij zetels. (De dozen en het kastje dienen vanzelfsprekend als handige opbergruimte.)

Daarbovenop leggen we enkele MDF-platen om een platform te creëren.

Vervolgens een Ikea-tapijt om eventuele oneffenheden en scherpe randen van de platen af te dekken. Want daarbovenop komt een zelfopblaasbare luchtmatras (een soort van mega-Therm-a-Rest). Kers op de taart is een "Double" size (150cm x 220cm) slaapzak waar we comfortabel met twee in kunnen liggen.

Een aluminium in/uitklapbaar schildersplatformpje dat op perfect de juiste hoogte komt ondersteunt de platen in de leegte tussen de naar voren geschoven voorzetels en de tweede rij zetels.

Het geheel geeft een ongeëvenaard slaapcomfort, en we kunnen eender waar naartoe rijden en daar halt houden en overnachten (bos, woestijn, strand). Pure vrijheid!

En op deze wijze is onze Jackaroo omgevormd naar een Camperoo!

Intussen hebben we ook een eerste uitstap gemaakt naar Wilpena Pound (zie volgende blog post). Daaruit hebben we geleerd dat we nog wat moeten sleutelen aan de manier waarop we spullen in en uit de plastieken bakken kunnen halen wanneer het bed erop ligt (het gaat wel, maar dan voelt het meer aan als een fitness-toestel). Tevens gebiedt de privacy dat we misschien wat gordijntjes voor de ramen moeten voorzien. :-)

Pieter @ work en Zondagse uitstapjes

Hei hei allemaal -

Goed nieuws: Pieter heeft er zijn eerste werkweek op zitten! Pieter, dat ben ikzelf, dus ik zal maar in de ik-vorm verdergaan hé.

Ik werk samen met de consulting-firma LimeBridge Australia op een opdracht om in de back-office van één van de grootste banken van Australië op zoek te gaan naar efficiëntieverbeteringen in de verwerking van hun hypotheekaanvragen en in de verwerking van klantenvragen tijdens de loop van een hypotheeklening. Voor wie bij het lezen van die zin spontaan medelijden met mij voelt opwellen: niet getreurd. Ik heb het er namelijk heel erg naar mijn zin en het is eigenlijk precies het soort werk dat ik graag doe! :-)

Naast deze blijde tijding vertellen we ook graag hoe onze afgelopen twee zondagen eruit gezien hebben:

Adelaide wordt deels omringd door de "Adelaide Hills", een soort van mini-Ardennen op 10 minuutjes rijden van de stad. Vorige week hebben we een paar uurtjes een wandeling gemaakt in het Belair National Park: een zalig rustige omgeving, een mooi verzorgd park, en blij gekwetter van veelkleurige papegaai-achtige vogels.

Vandaag zijn we voor een paar uurtjes het Morialta Conservation Park ingetrokken. De vogeltjes waren weer van de partij, maar ook prachtige natuur en indrukwekkende watervallen en canyon-achtige rotspartijen (zie foto's). Een ware Yosemite look-alike in onze achtertuin!

En vanaf 3 september gaat de jaarlijkse Royal Adelaide Show van start. Toen we vorig jaar rond deze tijd onze eerste bezoek aan Australië gedaan hebben, hebben we een beetje al stoemelings de Show ontdekt, en we waren meteen verkocht! De Royal Adelaide Show is gegroeid uit een jaarlijkse landbouwers-jaarbeurs. Er worden (levende) boerderijdieren tentoongesteld van uiteenlopende rassen, en er worden prijzen uitgedeeld voor de beste... wel, prijsbeesten! Maar ook andere dierlijke productie wordt gejureerd en bekroond, bvb. de beste Alpaca-wol die in een bak met strik (letterlijk!) tentoongesteld wordt.

Maar de jaarbeurs is mettertijd in concept "geëvolueerd". Er is een soort Sinksenfoor aan gebreid, en op het "landbouwers"gedeelte van de show vinden o.m. varkensraces en houthakkerscompetities plaats. Het geheel geeft the happy feeling van een Disney-park, de verwondering van een dierentuin, en het vertier van een kermis. Een gehele week is Adelaide in de ban van "the Show", en voelen de showgrounds aan als het centrum van de wereld!

Groetjes uit Adelaide!

Urimbirra: Planckendael Down Under

Urimbirra Wildlife Park is een natuurpark --een beetje zoals Planckendael-- op ongeveer 80 km ten zuiden van Adelaide, nabij de stad Victor Harbor. Het is een soort van "open plan zoo" en huisvest typisch Australische dieren, zoals koala's, emoe's, kookaburra's, krokodillen, dingo's, kaketoe's, slangen, hagedissen, en dies meer. (Allemaal in kooien, mind you.) Maar het bijzonderste van al waren de vrij rondhoppende kangoeroe's (zie foto en filmpjes).

Bij de ticketbalie kan je voor 1 Australische dollar kangoeroevoeder in een bruin papieren zakje kopen. Van zodra je --niet goed beseffend dat de "roo's" er in groten getale rondlopen-- het terrein op komt gewandeld, word je tegemoet gesprongen door enkele stoutmoedige kangoeroe's, die natuurlijk veel beter dan de onthutste nieuwe bezoekers weten hoe het draaiboek van de rest van het bezoek er die namiddag uit zal zien: op de toerist toehoppen en hapjes krijgen!

Het zal uit de filmpjes blijken dat de kangoeroe's hier niet bepaald timide zijn, al kunnen ze je soms net zo goed hondstrouwe blikken toewerpen, en uw trouwe cineastische dienaars en hun camera hebben dan ook "up close and personal" contact gehad met deze fascinerende beesten.

Enjoy!

Eerste, lange filmpje:

http://www.youtube.com/watch?v=y5hnfuGizF0

Tweede, kortere filmpje: hier zien we een kangoeroe met in haar buidel een kleine baby kangoeroe (een "joey" genaamd) die zijn kopje naar buiten steekt!

http://www.youtube.com/watch?v=OsPPsFS64Xg

Koala on the fence

Vandaag, zaterdagochtend, zaten wij rustig aan de ontbijttafel van ons ochtendkopje koffie te genieten. Opeens werd Leen gewaar dat er een dik beest op onze tuinmuur zat.

Het bleek een koala te zijn!

Het beestje heeft ons ruim de gelegenheid gegeven om enkele foto's te nemen (zie deze pagina), en een koala-documentaire te filmen (zie link naar YouTube-filmpje). Over een tijdspanne van een dik uur is onze vriend de koala verscheidene malen van de ene kant van onze tuinmuur naar de andere kant, en terug, gekropen.

Koala's zijn normaalgezien schuwe dieren, en je ziet ze maar heel zelden. Verschillende voorbijgangers zijn aan onze tuinmuur blijven staan om "onze" koala te bekijken en om foto's te trekken.

Score van onze Australische animal-spotting tot nu toe:

Koala's 1 - Kangoeroe's 0

Filmpje

Koala on the fence - The Movie

Migranten vormen meer dan een kwart van de werkende bevolking in Australia

The Economist

http://www.economist.com/node/16608276?story_id=16608276&fsrc=rss

Foreign-born labour

Alien invasions

The share of foreign-born labour in rich countries

Jul 16th 2010

AS ECONOMIES across the developed world fell into recession in 2008, legal permanent immigration to the mostly rich members of the OECD declined by 6%, after five years during which growth averaged 11%. Despite the slowdown in the arrival of new migrants, the number of foreign-born workers in most OECD countries rose in 2008 from a year earlier. In 2007 one in every four workers in Australia was born abroad; in 2008 that share rose further, to 26.5%. Among the 18 OECD countries for which 2008 data are available, the share of the foreign-born in the labour force fell only in Luxembourg (not shown), Austria, Belgium and France. The number of foreign-born workers in America rose by 308,000 in 2008, to 25.1m.

Eerste werkweek in Adelaide

Helena:

"Mijn eerste werkweek is ongelooflijk goed verlopen. De mensen zijn superenthousiast dat je er bent! En zelfs contractors worden hier op training gestuurd. In het geheel der dingen is dit denkelijk de beste "eerste week" geweest die ik al heb gehad. De sfeer is ook relaxed. Dat gaat niet ten koste van professionalisme (kleding en werkritme zelfde als in België), maar mensen maken tijd om samen een koffie te drinken of eens te horen hoe het ermee gaat. Fijn dus.

Er staat een hoop werk op stapel en het IT systeem waar ik op ga werken is niet van de eenvoudigsten. Het is een CRM systeem dat gebruikt wordt door de diensten Kinderbescherming, Anti-armoede, en Jeugdgerecht van de staat Zuid-Australië. Ze hebben dat systeem 2 jaar geleden voor een symbolische dollar gekregen van de naburige staat Victoria, alwaar men al een luttele 35 miljoen had uitgegeven om het oorspronkelijke PeopleSoft CRM systeem aan te passen aan hun noden en wensen. En nu gaat Zuid-Australië dat nog wat verder aanpassen aan hun behoeftes :-) Dat wordt een leuke brok werk.

Ze hebben een dik jaar geleden een aantal net afgestudeerde universitairen aangeworven en getraind, en ik ga die nu verder ondersteunen met technische kennis en best-practice ervaring. Leuke job!"

Pieter:

"Terwijl Helena al druk bezig is op haar nieuwe job, ben ik nog volop aan het solliciteren. (Het heeft ei-zo-na gescheeld of we hadden allebei op datzelfde project kunnen werken, maar een meer ervaren Australische onverlaat heeft mijn positie voor mijn neus weggekaapt :-(  ) De jobmarkt in Adelaide is niet zo groot als in Melbourne of Sydney, maar biedt minstens het voordeel dat hier werkgevers zitten die niet vereisen dat je Australisch staatsburger bent, zoals wel in Canberra het geval was. Ik ben momenteel voor enkele opportuniteiten in de running, maar het is koffiedik kijken hoe concreet die zijn. Momenteel (eind juni) zitten we op het scharnierpunt van het Australische financiële jaar: In tegenstelling tot België loopt het financiële jaar hier niet van januari tot december, maar van juli tot juni. Vermits bedrijfsbudgetten over het financieel jaar gepland worden, is het dus momenteel budget planning time. Er wordt verwacht dat eens de maand juli begonnen is, en bedrijven zekerheid hebben verkregen over hun beschikbare budgetten voor het komende jaar, ze terug mensen gaan beginnen zoeken. Maar niet getreurd, tussen het solliciteren door ontwikkel ik tot grote vreugde van Helena mijn quiche-bereidingsvaardigheden! :-)"

Alles hier goed dus, en hopelijk binnenkort een nieuwe positieve blogpost over ons wedervaren!

Liefs,

Helena & Pieter

Road trip van Canberra naar Adelaide

Voor onze road trip hebben we gekozen om niet in een rechte lijn van Canberra naar Adelaide te rijden (wat op zich toch wel al twee dagen voltijds rijden zou zijn), maar om een omweg te maken langs Melbourne.

Eens we dus onze Jackaroo hadden volgeladen zijn we uit Canberra zuidwaarts gereden naar de zuidkust van de staat Victoria (waarvan Melbourne de hoofdstad is.) Onze tocht heeft ons door mooi en uitgestrekt glooiend landschap gebracht, afgewisseld door lange stukken beschermd oerbosgebied, met in geen mijlen enige drukke stad te zien. Hoogstens kom je een "nederzetting" tegen op een kruispunt van twee wegen, waar zich enkele gezinnen en enkele tankstations gevestigd hebben. Onze eerste twee nachten verbleven we in een heel charmant cottage, verwarmd met houtkachel, in bebost gebied nabij het stadje Lakes Entrance, om wat uit te puffen van al dat verhuizen. Na Lakes Entrance (gelegen aan de zuidkust quasi recht ten zuiden van Canberra) zijn we verder westwaarts getrokken richting Melbourne. Dit gebied schijnt één van de meest vruchtbare landbouwgebieden van Australië te zijn. Wij weten intussen waarom: het regent er - en nog geen beetje! Het is natuurlijk wel winter, maar toch. Australië en droogteproblemen? Nog niet veel van gezien :-)

Bij het binnenrijden van Melbourne kregen we een licht gevoel van herkenning: heuvelachtig stadsgebied en lange, drukke straten met langs weerszijden onregelmatige bebouwing, en tramsporen in het midden van de rijbaan. Het deed ons onmiddellijk aan Brussel of Antwerpen denken! Een eindje doorrijden daarentegen bracht ons dichter bij het CBD van Melbourne, met brede groene lanen, vrijstaande hoogbouw en een in het algemeen propere aanblik. (nvdr: CBD = central business district, ofte het commercieel centrum van een (Australische) stad.)

Intussen is het vrijdag 11 juni. Pieter had in de voormiddag twee sollicitatiegesprekken in de CBD. Eentje was eerder een kennismaking bij een interessant adviesbedrijfje, weliswaar zonder concrete werkvooruitzichten; een ander was wel voor een concrete job, maar die procedure is nog steeds lopende...

In Melbourne hebben we een beetje de toerist uitgehangen: gratis city-tram rondrit gemaakt en heel knappe gemoderniseerde voormalige havenbuurten doorkruist (een beetje zoals 't Eilandje in Antwerpen). Enkele uren doorgebracht in het prachtige Melbourne Aquarium (schitterende pinguinzaal met Koningspinguins) en allerlei rare waterbeesten gezien, zelfs een visachtig ding dat in staat is al zijn organen te regenereren, inclusief zijn hart! Er was ook een indrukwekkend walk-through aquarium waar je tussen en onder de reuzeroggen en haaien kunt wandelen, en de haaien gevoederd kon zien worden door duikers ongeveer 5 meter van waar je stond. Echt super!

Melbourne is echt een knappe stad, heel gesofisticeerd, en heeft veel te bieden, maar heeft eigenlijk niet de uitstraling die een Sydney heeft. Jammer voor de Melbournians, en daar gaan ze waarschijnlijk tot het einde der tijden mee kampen... (Er is nogal wat rivaliteit tussen de twee steden.)

Na Melbourne moesten we ons haasten om op tijd, nl. tegen maandagavond 14 juni, in Adelaide te geraken. We hebben dus veel gereden, een deel via de Great Ocean Road. Dat is een stuk weg dat de kustlijn vanaf Melbourne in westelijke richting volgt. De oceaan beukt daar in op het oprijzende heuvellandschap en biedt knappe vergezichten. Je mag dat niet vergelijken met de Belgische kust of de Côte d'Azur: hier is er geen bebouwing aan de kust en rijd je dus langs bossen en bergflanken aan de ene zijde, met zicht op de zee in de diepte aan de andere zijde, en dat gedurende tientallen kilometers. (Weliswaar met verkeer voor en achter je.) Behoudens de vergezichten is dé toeristische attractie van de Great Ocean Road de zogenaamde "Twelve Apostles". Dit zijn krijt- of leemrotsen die ca. 100m van de kust uit de zee omhoogrijzen, een twaalftal naast elkaar, parallel met de kust. Het is een heel speciaal beeld om te zien. (Zie nieuwe foto bovenaan onze blogpagina.) Ook dit kustgebied is totaal niet bewoond dus je verwacht geen bebouwing, maar plots, in the middle of nowhere is er dan ineens een groots uitgebouwd toeristisch infocentrum en parking vol toeristenbussen. Eens je de toeristenattractie hebt bezocht en je je weg verderzet, rijd je dan weer door niemandsland. Heel speciaal.

Dus dat was onze road trip. Onze Jackaroo heeft zijn werk goed gedaan, en dat is natuurlijk een hele opluchting, na alle problemen die we er in het begin mee hebben gehad. En maar goed ook, want we willen zoveel mogelijk van onze tijd in Australië kunnen gebruiken om het land te zien en een kapotte auto past niet in die plannen. Overigens, als uitvalsbasis blijkt Adelaide wel goed gelegen te zijn: groene beboste heuvels met wijngaarden (proeverijen!), ongerepte kuststreken, droge woestijnparken - ze hebben van alles wat.

(Nu, zoals we tot onze spijt ontdekt hebben: de mythe als zou Australië het land van zon en kangoeroe's zijn dient met een tikkeltje zout genomen te worden. Zon is er weliswaar wel, maar we hebben de laatste paar weken nogal wat regen gehad en onze score wat betreft het spotten van kangoeroes is nog steeds nul, niks, noppes, zero. Ja, af en toe een kadaver langs de kant van de weg... Grmbl...)

Derde post: de job(s) in Adelaide

Verhuis van Canberra naar Adelaide

Hallo allemaal,

Het is zo ongeveer een kleine maand geleden dat wij nog eens iets van ons hebben laten horen, dus hoog tijd voor een nieuwe update!

In onze vorige blog post hebben we aangekondigd dat we van Canberra naar Adelaide gingen verhuizen omwille van een job aldaar waarvoor Helena is aangenomen. Welnu, sindsdien zijn we dus effectief verhuisd,
hebben we een road tripje gedaan via Melbourne, en heeft Helena haar eerste werkweek achter de rug.

Omdat we veel te vertellen hebben, hebben we ons verhaal in drie afzonderlijke posts opgesplitst. Nu deel 1:


Verhuis

Op korte tijd hebben we onze verhuis moeten plannen. Doet natuurlijk heel raar om nog geen twee maanden nadat je in een huis bent ingetrokken, er terug uit weg te verhuizen. Gelukkig hadden we heel sympathieke landlords, die meer bekommerd waren om ons dan om hun verhuring. Om de last van nieuwe huurders te zoeken voor hun woning een beetje te verlichten, hebben wij al dat werk gedaan: huuradvertentie plaatsen, "inspection hours" voorzien, "rental application forms" laten invullen en beoordelen, en onze evaluatie aan
de landlords voorleggen. Dat is weer eens een nieuwe ervaring: deze keer waren wij dus niet de kandidaat-huurders die hoopten dat ze uit de vele kandidaten geselecteerd werden, maar stonden wij aan de andere
kant en deden wij de selectie. We hebben zo voor een naadloze overgang kunnen zorgen van onze onderbroken huurtermijn naar een nieuwe huurtermijn van de nieuwe huurders, en de landlords hebben ons zonder probleem onze borg terugbetaald.

Voor de verhuis hebben we een relatief goedkope firma gevonden die onze spullen op dinsdag 8 juli kon komen ophalen, en ze een week later op dinsdag 15 juli in Adelaide kwam afleveren. Overigens, die verhuiscamion was een immens gigantisch lang en hoog ding. (Zie foto.) De manier waarop die verhuizers werken is als volgt: zij doen regelmatig een toer vanuit Adelaide naar de één of andere verafgelegen stad, in ons geval Brisbane. Onderweg pikken ze de verhuisladingen op van verhuizende gezinnen. Afhankelijk van
waarnaartoe iedereen verhuist, passen ze hun route aan. Nadien keren ze van de verafgelegen stad terug naar Adelaide, en droppen hier en daar weer huisraad af. Zo kwam het dus dat wij onze spullen hebben meegegeven met een camion die op weg was van Adelaide naar Brisbane, en die nadien van Brisbane terug naar Adelaide trok (met nog steeds onze spullen in). Een beetje zoals een reizend circus. Aan boord van de
camion leven een drie- of viertal jonge spierbundels die niets anders doen dan meubilair in en uit de camion laden en het continent doorkruisen. Eén van hen was een Amerikaan die op een Working Holiday Visa op deze manier Australië aan het ontdekken was! Dit verhuisconcept heet "backloading", voor zij die het willen weten :-)

Volgende post: onze Road trip.

Australië heeft eerste vrouwelijke Prime Minister

En in 1966 migreerde ze met haar ouders vanuit Wales (UK) naar... Adelaide!

http://en.wikipedia.org/wiki/Julia_Gillard

Gillard was tot voor kort een vice-premier in de regering van Kevin Rudd. Van de eerste keer dat we haar op tv een interview zagen geven, wisten we dat ze een harde tante was. Ze zou best wel eens de Iron Lady van Australië kunnen worden. Alle nieuws over de nieuwe woman PM:

http://www.news.com.au/features/federal-election/julia-gillard-is-australias-first-female-prime-minister/story-e6frfllr-1225883620482

Eén van de heetste politieke issues in Australië van de afgelopen maanden was de zogenaamde Resource Super Profits Tax (RSPT), die aan mijnbouwbedrijven die excessieve winsten realiseerden door het opgraven van Australische grondstoffen een extra hoge belasting oplegde. (Een beetje zoals de superwinstbelasting die de Belgische regering aan Electrabel wou opleggen.) De regering-Rudd kreeg natuurlijk de industrie volledig tegen zich (mediacampagne en opbergen van toekomstige projecten), en één en ander heeft wellicht bijgedragen tot zijn vervanging als PM door Julia Gillard. Gillard heeft onlangs de RSPT vervangen door een minder vergaande belasting, nl. de Minerals Resource Rent Tax (of zoiets). Reeds één dag later kondigde één van de grootste mijnbouwbedrijven aan dat ze hun mediacampagne annuleerden en eerder opgeborgen projecten terug zouden activeren. (Er is veel voor te zeggen dat het oorspronkelijke voorstel inderdaad misschien wat extreem was, en het is evenzeer duidelijk dat de mijnindustrie onmiddellijk een gigantische druk heeft gezet op de regering om het voorstel van tafel te halen. It's a tough job, politics!)

http://www.businessweek.com/news/2010-07-01/gillard-reaches-deal-with-miners-on-australian-tax.html

Naast elke succesvolle woman PM staat er natuurlijk een... "First Bloke" :-)

Tim Mathieson is de partner van Julia Gillard, en hij is een... kapper!

Ook dit verhaal is natuurlijk de moeite van het nalezen waard:

http://www.timeslive.co.za/news/world/article521036.ece/First-Bloke-is-right-companion-for-Australias-No-1-redhead

Voor hen die de migratiepolitiek van Australië op de voet volgen, is het misschien goed om weten wat Julie Gillard daar over denkt.

http://timesofindia.indiatimes.com/World/Rest-of-World/Australias-new-PM-Gillard-suggests-she-would-favour-skilled-immigration/articleshow/6097709.cms

Gillard is niet zo voor het idee van een "big Australia" dat verkondigt dat het land van zijn huidige ca. 20mio inwoners zou moeten groeien naar 40mio inwoners. Zij wil er geen cijfer op plakken, en ze wil duurzaamheid voor het land vooropstellen. Wat wel prioritair is voor haar, is dat de immigratie op basis van "skills" moet gebeuren, wat de economie kan ondersteunen. (nvdr: de "skilled migration" vormt reeds een belangrijk deel van de Australische migratiepolitiek).

Hoe groot is Australië in vergelijking met Europe of Amerika?

De website van de Australische overheidsdienst "Geoscience Australia" heeft een interessante sectie over de geografie van het land. Onderstaande overlappende kaartjes tonen goed aan hoe groot dit "eiland" eigenlijk is.

http://www.ga.gov.au/education/geoscience-basics/dimensions/aus-size-compared.jsp

Door de projectiemethode die gewoonlijk gebruikt wordt op de wereldkaarten die wij (noorderlingen) gewend zijn te zien, lijken landen in het noordelijk halfrond (en in het bijzonder die landen die verder van de evenaar verwijderd zijn) (veel) groter dan ze in werkelijkheid zijn. Het is dan ook verrassend te zien hoe groot Australië blijkt te zijn als je het vergelijkt met voor ons bekende landen/continenten!

Australië in vergelijking met de USA:

Australië in vergelijking met Europa:

Voor de kaart-fanaten onder jullie: ook de grootte van het Afrikaanse continent kunnen wij door de doorgaans gebruikte kaartprojectiemethodes niet goed inschatten. De volgende website geeft hiervan een verbijsterend beeld en toont hoe Afrika zo groot is dat zelfs heel de USA, West-Europa, China, India en Argentinië volledig "in" Afrika passen!

http://strangemaps.wordpress.com/2006/11/20/35-the-size-of-africa/

Waterspout

12 NSW homes wrecked by 'waterspout'

http://www.canberratimes.com.au/news/local/news/general/12-nsw-homes-wrecked-by-waterspout/1848725.aspx?storypage=0

NSW = New South Wales, de staat waarin Sydney gelegen is.

'waterspout' = ??? geen flauw benul wat dat is... maar hoop dat het zich nooit in mijn toilet voordoet! :-p

Job in Adelaide

Joehoe, dag allemaal! We verhuizen naar Adelaide!

Hoe dat zo gekomen is...

Het bleek betrekkelijk moeilijk om werk te vinden in Canberra. We hebben onze netten dus wat verder gespreid en --"Lo and behold!"-- Adelaide viel uit de bus. Het Department for Families and Communities had een PeopleSoft analyst nodig, dus dat kwam mooi uit. Leen begint er vanaf 21 juni te werken, en tot dan hebben we dus tijd om (opnieuw) een verhuis te organiseren. Nog geen kleine verhuis ook, want Adelaide ligt in de staat verderop en dat is een afstand van niet minder dan 15u onafgebroken rijden. Enfin, we gaan er het beste van maken, en dus: "Road triiiiiip!" :-)

Meanwhile hebben we hier ook een bedrijfje opgericht, net als in België. De verschillen in administratieve mallemolen tussen België en Australië zijn daarbij pijnlijk duidelijk geworden: op 1 dag tijd hebben we hier - volledig elektronisch! - een bedrijf opgericht. Enkele dagen later hadden we ook een BTW-nummer, een Belastingnummer en een Ondernemingsnummer. (Qua nummers mogen ze hier nog wel wat eenduidiger worden, daar heeft België met zijn uniek ondernemingsnummer dan weer een streepje vóór.) Alle officiële documenten werden via de post nagestuurd, en klaar was Kees. Ongelooflijk!

En dan te bedenken wat de procedure is in België, vooral dan de klantonvriendelijke behandeling die je moet ondergaan bij de Rechtbank van Koophandel in dat mooie glanzende paleis dat op het eind van de Leien staat (daar kunnen we nog een boek over schrijven!) om bvb. te "mogen" een statutenwijziging te laten publiceren. We kunnen natuurlijk niet vergelijken hoe het er in andere landen dan België en Australië aan toe gaat. Maar de hoepels waar je door moet springen in België (die je bloed onverhoopt snel doen koken) enerzijds, en de bijna aangename ervaring waarmee je in Australië in contact kan treden met overheidsdiensten anderzijds, tonen duidelijk aan dat het anders kan. En dat het anders moet! (verdorie...)

Maar kom, terug naar Adelaide:

Adelaide is een heel Europees aandoende stad, zeker in vergelijking met Canberra. We zijn er de afgelopen dagen naartoe gevlogen voor het job interview, en het contrast was duidelijk. Canberra is een heel moderne en opengespreide stad: Canberra bestaat dan ook nog geen 100 jaar, en is volledig van niets af opgebouwd en ontwikkeld volgens een innovatief en strak bewaakt urbanistisch plan, puur bij gratie van de overheid, die besloten had zichzelf midden in de wildernis een hoofdstad te bouwen. Adelaide daarentegen is een ex-koloniale stad met smallere straten (nog altijd even breed als of breder dan in België), heel uiteenlopende – mooie! – bouwstijlen, veel groen en heuvels bijna volledig rondom, en de stad ligt dan nog eens vlak aan de zee bovendien. Vanuit het stadscentrum is er zelfs een rechtstreeks tramlijn naar "den dijk": alsof je in Antwerpen met de tram in plaats van naar Linkeroever te gaan, je in Blankenberge uitkomt! Het is er dus mogelijk om ofwel a) ongelooflijk rustig in de heuvels rondom de stad te wonen met schitterende vergezichten, en nog steeds binnen rij-afstand van de stad, dan wel b) vlak aan het strand te wonen met heerlijk zicht op zee, eveneens binnen rij-afstand van het stadscentrum.

Maar om files te vermijden --waarom naar Australië trekken om dan net als in België in op elkaar gepakt verkeer in de file te gaan staan?-- hebben we een fijn huisje gevonden in een rustige wijk dicht bij het centrum van Adelaide. We hebben chance gehad dat we als huurders "aanvaard" zijn; ook om te huren moet je hier solliciteren! Het Department for Families and Communities waar Leen gaat werken is gehuisvest in een blinkend nieuw gebouw in hartje Adelaide (in de poshe “CBD” – Central Business District) dus dat laat geen verblijf in de heuvels toe.

Gesproken van "blinkend gebouw": de recruteringsagent die ons begeleidde bij het job interview vermeldde terloops dat “aangezien dit een government location was, het gebouw nieuw en licht en modern zou zijn” !!!! Ben je in België al eens in niet-publieksgerichte overheidsgebouwen geweest (of net zo goed in wel publieksgerichte gebouwen)? Onze ambtenaren zitten in het algemeen in oude, slecht onderhouden, slecht verlichte ruimtes waar airco niet of slecht werkt, in gebouwen die reeds lang aan renovatie en opwaardering toe zijn, en moeten werken met bureaumateriaal dat niet meer van deze tijd is. Hier in Australië daarentegen worden overheidsambtenaren in de watten gelegd (salaris: wauw!), zijn in het algemeen productief, competent en klantgericht en krijgen respect!

We zijn nu dus de verhuis aan het voorbereiden. We verbreken voortijdig ons huurcontract dat we hier in Canberra hadden dus daar komt nog wat bij kijken. Maar de huisbazin is absoluut geweldig: ze is enthousiast dat we een job hebben, en ze zit er meer mee in dat we goed verhuisd geraken, dan dat ze nieuwe huurders zal moet zoeken, hoewel we zelf nog geen 2 maanden geleden zijn ingetrokken! Ze heeft zelfs aan de verhuurder in Adelaide een goede referentie voor ons gegeven (deel van de "sollicitatieprocedure" hier)! Daarmee zijn we dus een beetje met ons *** in de boter gevallen denk ik :-)

Volgende keer bloggen we hopelijk sneller een nieuwe update door :-) Toedeloe!

Helena en Pieter

Hieronder vind je een Google map met terreinreliëf die de stad Adelaide toont. Je zal misschien even moeten uitzoomen, en dan zie je de heuvels ten zuiden en ten oosten, de zee in het westen, en de buurt waar ons huisje gelegen is onder de rode marker.

View Larger Map

Huisje in Kambah

Historische entries

Maandag 19/04Hoihoi,
nieuwe check-up! :-)
Ter herinnering, bij de laatste blog entry hadden we net onze Jackaroo jeep gekocht en waren we op zoek naar een huisje om te wonen.
Wel, het huisje hebben we nu gevonden, gelegen in de zuidelijke suburb Kambah. De Jackaroo daarentegen is intussen in panne gevallen! Hoe dat gebeurd is:
Gisteren zijn we naar Wollongong, een toeristisch stadje ongeveer een halfuur onder Sydney, gereden om daar onze voorlopige bedden te gaan halen. We hebben er ineens een gezellig uitje van gemaakt - enerzijds omdat het zo'n 250 km verderop ligt, anderzijds omdat we intussen echt wel eens toe waren aan een break van al het verhuizen, stressen, van hot naar her lopen, etc.
We komen dus moe maar voldaan terug van Wollongong, laden de inhoud van onze voorlopige studio in onze Jackaroo zodat we kunnen verhuizen naar Kambah, en wat blijkt? De auto start niet meer. Het is intussen pikdonker, we zijn moe en we hebben nog het uitladen en koken voor de boeg. Gelukkig komt er een andere auto de parking opgedraaid. Lo and behold, de vriendelijke en gemoedelijke manier van doen van de Australiërs manifesteert zich, er wordt een vriend opgetrommeld die met een minstens even grote jeep en startkabels komt opdagen en een kwartiertje later rommelt onze Jackaroo weer even luid en vriendelijk als tevoren.
De twee hulpvaardige Australiërs wisten ons nog mee te geven dat het niet starten van de Jackaroo waarschijnlijk niet aan de batterij van de auto lag (in tegenstelling tot wat wij - logischerwijs - dachten) maar aan de alternator, het koppelstuk tussen de motor en de batterij dat ervoor zorgt dat wanneer de motor draait, de autobatterij wordt opgeladen. Met het advies om morgenvroeg toch maar zo rap mogelijk naar een mechanic te gaan - in de veronderstelling dat de auto nog zou starten - zijn we dus dan toch maar weg gereden naar Kambah, onze nieuwe woonplaats. Wat we niet wisten (of niet aan dachten) was dat als de alternator niet werkt, en de batterij (met de startkabels) maar net genoeg opgeladen is om te starten, diezelfde batterij niet al teveel meer fut in zich heeft... en dat alles, gaande van lichten opzetten, tot pinken, tot zelfs remmen (remlicht!) de batterij leegvreet. En zo bevonden we ons dus op een gegeven moment op een donker stuk autostrade, met nauwelijks nog lichten en/of pinkers, quasi onzichtbaar. Dat was even spannend. We hebben dan maar geprobeerd om dicht bij andere auto's, die wel nog lichten hadden, te blijven en uiteindelijk zijn we ongeveer 100 meter na de afrit van Kambah (het remmen voor de bocht was er waarschijnlijk teveel aan) totaal stilgevallen. We hebben nog het geluk gehad om op een goed verlicht stuk weg terecht te komen :-) Aankomend verkeer zag ons goed staan.
Na een moment van paniek hebben we NRMA, de lokale VAB gebeld (al een chance dat hun telefoonnummer in de auto lag!) en die hebben ons gedepanneerd, naar huis laten rijden, mee de auto met verhuisspullen leeggeladen (!), en ons dan vergezeld naar de dichtstbijzijnde mechanieker alwaar we de auto hebben achtergelaten.

Morgen kunnen we de auto terug gaan halen en worden de bureaus geleverd (ex overheid meubels kan je hier in Canberra, de overheidsstad van Australië, voor een prikje aanschaffen). Daarna hebben we alles in huis wat dringend was en moeten we voornamelijk nog een wasmachine kopen, internet aansluiten, een job vinden en off we go :-)

Dinsdag 20/04
Heel de dag thuisgebleven voor de technieker van ActewAGL die ging komen om de electriciteitsstand op te meten, en die niet is komen opdagen. Maar een positieve noot: onze bureaus zijn geleverd! We hebben allebei nu prinsheerlijk plaats om te werken :-) Morgen gaan we een uitzet halen en dan kunnen we weer een stapje verder zetten richting jobhunting!

Onze "Jackaroo" 4WD Jeep!

"Outback, here we come!"

Laatste foto's bij vorige post

Tempel tussen woontorens in Hong Kong.


Plein voor hoofdtempelgebouw in Hong Kong.


Chinese snoepwinkel in shopping center naast tempelcomplex in Hong Kong.

Nog foto's bij onze vorige post

Protserig casino-gebouw in Macau. Net als in Las Vegas worden hier de zotste "historische" imitaties opgezet.

Straatbeeld in Macau.


Plein in Macau. Macau is een voormalige Portugese kolonie. Heel bizar om dit soort beeld midden in een Chinese stad aan te treffen!


Skyline van Hong Kong by night.

Foto's bij vorige post

Onze tijdelijke studio. Links zie je de stapel verhuisdozen die ondertussen ook zijn toegekomen!

Straatbeeld in Hong Kong. Stellingen voor gevelwerken worden opgebouwd met bamboestokken! (Echt waar!)


Zicht vanop heuveltop boven Hong Kong.

Touch down in Canberra!

Beste vrienden bloglezers,

Op dinsdag 30 maart zijn we dan eindelijk vertrokken naar Australië, na twee maanden van intensieve planning en voorbereiding. Vandaag, zondag 11 april, hebben we voor het eerst sinds lang een rustige dag, een ideale gelegenheid om onze belevenissen van de afgelopen weken ter schrift te stellen.

Momenteel verblijven we tijdelijk in een gemeubelde studio van 20m2 in de wijk Griffith in Canberra. Opeengepakt op deze 20m2-studio bevinden zich een keukentje, een eettafel en twee stoelen, een bed, een kast, een badkamertje met douche, en bovendien al onze spullen die we in onze bagage op het vliegtuig hebben meegenomen. Gelukkig is dit een tijdelijke situatie, want we worden zot van de kleine ruimte en de wanordelijke aanblik van onze spullen die we moeten laten rondslingeren wegens gebrek aan opbergruimte.

En binnen enkele dagen komen ook onze overige persoonlijke spullen die we apart verstuurd hebben hier toe (20 verhuisdozen!)… We hebben er immers voor gekozen om enkel de belangrijkste spullen uit België mee te laten overkomen (20 verhuisdozen dus); de rest van ons huisgerief in België hebben we ofwel weggegooid (dingen die je ooit hebt bijgehouden maar nu totaal geen gebruikswaarde meer hebben), ofwel via tweedehandszoekertjes verkocht (gereedschapsgerief is een commerciële topper op de tweedehandsmarkt!), ofwel doorgegeven aan een goed doel, of last but not least voor “long term opslag” aan familie toevertrouwd.

Terug naar het begin…

Op onze vliegreis hier naartoe zijn we via Hong Kong gepasseerd. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om daar enkele dagen door te brengen. Hong Kong is een heel comfortabele stad gebleken om in te vertoeven. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam. De taxichauffeurs lijken eerst ons Engels niet te verstaan, maar zetten ons wel zonder fout op het juiste adres af (en voor geen geld!). Het is echt een Chinees/Engelstalige stad, met alle Westerse comfort en producten beschikbaar, maar met natuurlijk ook oorspronkelijke (niet-Westerse) elementen. Zo hebben we bijvoorbeeld een Chinese tempel midden tussen de woontorens bezocht, die nog dagelijks door vele lokale (Chinese) bewoners voor eerbetoon bezocht wordt. Lokale delicatessen en snoepwinkeltjes verkopen ons onbekende snoep-achtige dingen met naamplaatjes ernaast die we niet kunnen lezen.

Aan de gevels van de westerse merkwinkels vind je onverwacht maar ja, uiteraard uithangborden met Chinese tekens. Hong Kong is een icoon van (Westerse) consumptie. En dat is wel fijn, want je vindt hier alles: onze topper is een appartementsgebouw dat tot winkelcentrum van micro-elektronica is omgetoverd, een beetje zoals vroeger de Sint-Katelijnevest in Antwerpen, maar dan in één gebouw. Je vindt hier alles voor computers, telecom, radio, etc.

Niet ver van Hong Kong vandaan ligt de voormalige Portugese kolonie Macau, dat zich nu ontpopt als het Las Vegas van de regio. Macau is een kleinere, minder gesofisticeerde versie van Hong Kong. Via een uurtje high speed ferry varen en paspoortcontroles hebben we dus een halve dag Macau “gedaan” (slechts een paar uur kunnen doorbrengen).

Hong Kong zelf is wellicht het meest bekend van zijn skyline van wolkenkrabbers, die je aan weerszijden van de baai kan bewonderen, maar waar je ook op kan neerkijken vanop de “Peak” (heuveltop van het eiland). Echt, Hong Kong is een aanrader, en zoals gezegd geen “moeilijke” stad om als toerist te bezoeken.

Na enkele dagen heeft een nachtvlucht ons dan naar het Australische continent gebracht. Onze uiteindelijke bestemming, Canberra, de hoofdstad van Australië, beschikt zelf niet over internationale vliegverbindingen, dus zijn we eerst naar Sydney gevlogen. Van Sydney naar Canberra zijn we dan in een twee-propellortoestel gevoerd (iets à la een Fokker), dat ons behouden op de tarmac van de kleine luchthaven van Canberra heeft neergezet. De luchthaven van Canberra is klein, heel klein, en moet zo ongeveer het formaat van de luchthaven van Deurne hebben. (Ze zijn wel een nieuwe terminal aan het bouwen.)

Intussen hebben we er nu een week Canberra opzitten. Canberra is geen stad volgens de traditionele betekenis van het woord. (http://en.wikipedia.org/wiki/Canberra) Er is vrijwel geen hoogbouw, er zijn geen rijhuizen. Wel brede groene lanen, met aan weerszijden lage gebouwen die elk hun eigen groen hebben. De “stad” Canberra bestaat eigenlijk uit een lappendeken van rustige wijken die elk hun eigen commercieel centrumpje hebben. Een soort van campus-stad eigenlijk. Tussen de afzonderlijke wijken ligt soms een zee van groene heuvels en natuurgebieden, bespikkeld hier en daar met bomen. Het is hier nu herfst, maar we hebben nog volop straalblauwe hemel en zonneschijn (en zonnewarmte); toegegeven, dezer dagen afgewisseld met wolken en soms stevige wind, en afgelopen nacht een serieuze plensbui.

Tijdens onze uitstappen op zoek naar een woning, de tweedehands wagen, of gewoon om te gaan winkelen, passeren we steeds doorheen dergelijke groene oases van rust en natuur. Achter elke heuveltop verschijnt er weer een landelijk vergezicht. Het is een waar plezier om hier rond te toeren en te beseffen dat we hier gaan wonen en werken!

Als allereerste “to do” eens we in Canberra waren toegekomen hebben we ons voor Medicare ingeschreven (dat is de Australische sociale zekerheid: www.medicare.gov.au ) en private health insurance genomen. België heeft een interessante reciprocal health care agreement met Australië die ons gemakkelijk toegang geeft tot de Australische gezondheidszorg, die overigens een goede reputatie heeft. Ideaal!

Zoals verteld verblijven we momenteel in een tijdelijke studio, en we zijn volop “house hunting” aan het doen om een meer lange termijn-woning te vinden. Om ons te verplaatsen gebruiken we momenteel een huurauto, maar hebben inmiddels al wel een definitieve auto op de kop getikt, nl. een tweedehands 4WD jeep (een 3L Diesel Holden Jackaroo –de naam alleen al!-- uit 1999). “Outback, here we come!” Via een zoekertje op het Internet hebben we toevallig ook een goeie Brother multifunction printer/scanner/copier aan een zacht prijsje op de kop kunnen tikken; samen met onze laptops zijn we vanaf nu dus “in business”. Stilletje bij beetje bouwen we dus terug onze materiële bezittingen op met spullen hier.

Zoals je ziet, veel beleefd en gedaan dus in de afgelopen periode. Onze belangrijkste opdrachten in de komende weken zijn het inpalmen van een meer permanente woonst, en ergens aan de slag geraken. Eens we die basics gecovered hebben, gaan we ten volle onze aanwezigheid in Australië uitbuiten (bushcamping met onze Jackaroo en zo J ). Tot op heden verloopt alles eigenlijk volgens plan, we zijn dus best tevreden. Wordt vervolgd!

Cheers,

Helena en Pieter

Created our Ozzie blog!

A whole new terrain this is...