Helena:
"Mijn eerste werkweek is ongelooflijk goed verlopen. De mensen zijn superenthousiast dat je er bent! En zelfs contractors worden hier op training gestuurd. In het geheel der dingen is dit denkelijk de beste "eerste week" geweest die ik al heb gehad. De sfeer is ook relaxed. Dat gaat niet ten koste van professionalisme (kleding en werkritme zelfde als in België), maar mensen maken tijd om samen een koffie te drinken of eens te horen hoe het ermee gaat. Fijn dus.
Er staat een hoop werk op stapel en het IT systeem waar ik op ga werken is niet van de eenvoudigsten. Het is een CRM systeem dat gebruikt wordt door de diensten Kinderbescherming, Anti-armoede, en Jeugdgerecht van de staat Zuid-Australië. Ze hebben dat systeem 2 jaar geleden voor een symbolische dollar gekregen van de naburige staat Victoria, alwaar men al een luttele 35 miljoen had uitgegeven om het oorspronkelijke PeopleSoft CRM systeem aan te passen aan hun noden en wensen. En nu gaat Zuid-Australië dat nog wat verder aanpassen aan hun behoeftes :-) Dat wordt een leuke brok werk.
Ze hebben een dik jaar geleden een aantal net afgestudeerde universitairen aangeworven en getraind, en ik ga die nu verder ondersteunen met technische kennis en best-practice ervaring. Leuke job!"
Pieter:
"Terwijl Helena al druk bezig is op haar nieuwe job, ben ik nog volop aan het solliciteren. (Het heeft ei-zo-na gescheeld of we hadden allebei op datzelfde project kunnen werken, maar een meer ervaren Australische onverlaat heeft mijn positie voor mijn neus weggekaapt :-( ) De jobmarkt in Adelaide is niet zo groot als in Melbourne of Sydney, maar biedt minstens het voordeel dat hier werkgevers zitten die niet vereisen dat je Australisch staatsburger bent, zoals wel in Canberra het geval was. Ik ben momenteel voor enkele opportuniteiten in de running, maar het is koffiedik kijken hoe concreet die zijn. Momenteel (eind juni) zitten we op het scharnierpunt van het Australische financiële jaar: In tegenstelling tot België loopt het financiële jaar hier niet van januari tot december, maar van juli tot juni. Vermits bedrijfsbudgetten over het financieel jaar gepland worden, is het dus momenteel budget planning time. Er wordt verwacht dat eens de maand juli begonnen is, en bedrijven zekerheid hebben verkregen over hun beschikbare budgetten voor het komende jaar, ze terug mensen gaan beginnen zoeken. Maar niet getreurd, tussen het solliciteren door ontwikkel ik tot grote vreugde van Helena mijn quiche-bereidingsvaardigheden! :-)"
Alles hier goed dus, en hopelijk binnenkort een nieuwe positieve blogpost over ons wedervaren!
Liefs,
Helena & Pieter
Monday, 28 June 2010
Road trip van Canberra naar Adelaide
Voor onze road trip hebben we gekozen om niet in een rechte lijn van Canberra naar Adelaide te rijden (wat op zich toch wel al twee dagen voltijds rijden zou zijn), maar om een omweg te maken langs Melbourne.
Eens we dus onze Jackaroo hadden volgeladen zijn we uit Canberra zuidwaarts gereden naar de zuidkust van de staat Victoria (waarvan Melbourne de hoofdstad is.) Onze tocht heeft ons door mooi en uitgestrekt glooiend landschap gebracht, afgewisseld door lange stukken beschermd oerbosgebied, met in geen mijlen enige drukke stad te zien. Hoogstens kom je een "nederzetting" tegen op een kruispunt van twee wegen, waar zich enkele gezinnen en enkele tankstations gevestigd hebben. Onze eerste twee nachten verbleven we in een heel charmant cottage, verwarmd met houtkachel, in bebost gebied nabij het stadje Lakes Entrance, om wat uit te puffen van al dat verhuizen. Na Lakes Entrance (gelegen aan de zuidkust quasi recht ten zuiden van Canberra) zijn we verder westwaarts getrokken richting Melbourne. Dit gebied schijnt één van de meest vruchtbare landbouwgebieden van Australië te zijn. Wij weten intussen waarom: het regent er - en nog geen beetje! Het is natuurlijk wel winter, maar toch. Australië en droogteproblemen? Nog niet veel van gezien :-)
Bij het binnenrijden van Melbourne kregen we een licht gevoel van herkenning: heuvelachtig stadsgebied en lange, drukke straten met langs weerszijden onregelmatige bebouwing, en tramsporen in het midden van de rijbaan. Het deed ons onmiddellijk aan Brussel of Antwerpen denken! Een eindje doorrijden daarentegen bracht ons dichter bij het CBD van Melbourne, met brede groene lanen, vrijstaande hoogbouw en een in het algemeen propere aanblik. (nvdr: CBD = central business district, ofte het commercieel centrum van een (Australische) stad.)
Intussen is het vrijdag 11 juni. Pieter had in de voormiddag twee sollicitatiegesprekken in de CBD. Eentje was eerder een kennismaking bij een interessant adviesbedrijfje, weliswaar zonder concrete werkvooruitzichten; een ander was wel voor een concrete job, maar die procedure is nog steeds lopende...
In Melbourne hebben we een beetje de toerist uitgehangen: gratis city-tram rondrit gemaakt en heel knappe gemoderniseerde voormalige havenbuurten doorkruist (een beetje zoals 't Eilandje in Antwerpen). Enkele uren doorgebracht in het prachtige Melbourne Aquarium (schitterende pinguinzaal met Koningspinguins) en allerlei rare waterbeesten gezien, zelfs een visachtig ding dat in staat is al zijn organen te regenereren, inclusief zijn hart! Er was ook een indrukwekkend walk-through aquarium waar je tussen en onder de reuzeroggen en haaien kunt wandelen, en de haaien gevoederd kon zien worden door duikers ongeveer 5 meter van waar je stond. Echt super!
Melbourne is echt een knappe stad, heel gesofisticeerd, en heeft veel te bieden, maar heeft eigenlijk niet de uitstraling die een Sydney heeft. Jammer voor de Melbournians, en daar gaan ze waarschijnlijk tot het einde der tijden mee kampen... (Er is nogal wat rivaliteit tussen de twee steden.)
Na Melbourne moesten we ons haasten om op tijd, nl. tegen maandagavond 14 juni, in Adelaide te geraken. We hebben dus veel gereden, een deel via de Great Ocean Road. Dat is een stuk weg dat de kustlijn vanaf Melbourne in westelijke richting volgt. De oceaan beukt daar in op het oprijzende heuvellandschap en biedt knappe vergezichten. Je mag dat niet vergelijken met de Belgische kust of de Côte d'Azur: hier is er geen bebouwing aan de kust en rijd je dus langs bossen en bergflanken aan de ene zijde, met zicht op de zee in de diepte aan de andere zijde, en dat gedurende tientallen kilometers. (Weliswaar met verkeer voor en achter je.) Behoudens de vergezichten is dé toeristische attractie van de Great Ocean Road de zogenaamde "Twelve Apostles". Dit zijn krijt- of leemrotsen die ca. 100m van de kust uit de zee omhoogrijzen, een twaalftal naast elkaar, parallel met de kust. Het is een heel speciaal beeld om te zien. (Zie nieuwe foto bovenaan onze blogpagina.) Ook dit kustgebied is totaal niet bewoond dus je verwacht geen bebouwing, maar plots, in the middle of nowhere is er dan ineens een groots uitgebouwd toeristisch infocentrum en parking vol toeristenbussen. Eens je de toeristenattractie hebt bezocht en je je weg verderzet, rijd je dan weer door niemandsland. Heel speciaal.
Dus dat was onze road trip. Onze Jackaroo heeft zijn werk goed gedaan, en dat is natuurlijk een hele opluchting, na alle problemen die we er in het begin mee hebben gehad. En maar goed ook, want we willen zoveel mogelijk van onze tijd in Australië kunnen gebruiken om het land te zien en een kapotte auto past niet in die plannen. Overigens, als uitvalsbasis blijkt Adelaide wel goed gelegen te zijn: groene beboste heuvels met wijngaarden (proeverijen!), ongerepte kuststreken, droge woestijnparken - ze hebben van alles wat.
(Nu, zoals we tot onze spijt ontdekt hebben: de mythe als zou Australië het land van zon en kangoeroe's zijn dient met een tikkeltje zout genomen te worden. Zon is er weliswaar wel, maar we hebben de laatste paar weken nogal wat regen gehad en onze score wat betreft het spotten van kangoeroes is nog steeds nul, niks, noppes, zero. Ja, af en toe een kadaver langs de kant van de weg... Grmbl...)
Derde post: de job(s) in Adelaide
Verhuis van Canberra naar Adelaide
Hallo allemaal,
Het is zo ongeveer een kleine maand geleden dat wij nog eens iets van ons hebben laten horen, dus hoog tijd voor een nieuwe update!
In onze vorige blog post hebben we aangekondigd dat we van Canberra naar Adelaide gingen verhuizen omwille van een job aldaar waarvoor Helena is aangenomen. Welnu, sindsdien zijn we dus effectief verhuisd,
hebben we een road tripje gedaan via Melbourne, en heeft Helena haar eerste werkweek achter de rug.
Omdat we veel te vertellen hebben, hebben we ons verhaal in drie afzonderlijke posts opgesplitst. Nu deel 1:
Verhuis
Op korte tijd hebben we onze verhuis moeten plannen. Doet natuurlijk heel raar om nog geen twee maanden nadat je in een huis bent ingetrokken, er terug uit weg te verhuizen. Gelukkig hadden we heel sympathieke landlords, die meer bekommerd waren om ons dan om hun verhuring. Om de last van nieuwe huurders te zoeken voor hun woning een beetje te verlichten, hebben wij al dat werk gedaan: huuradvertentie plaatsen, "inspection hours" voorzien, "rental application forms" laten invullen en beoordelen, en onze evaluatie aan
de landlords voorleggen. Dat is weer eens een nieuwe ervaring: deze keer waren wij dus niet de kandidaat-huurders die hoopten dat ze uit de vele kandidaten geselecteerd werden, maar stonden wij aan de andere
kant en deden wij de selectie. We hebben zo voor een naadloze overgang kunnen zorgen van onze onderbroken huurtermijn naar een nieuwe huurtermijn van de nieuwe huurders, en de landlords hebben ons zonder probleem onze borg terugbetaald.
Voor de verhuis hebben we een relatief goedkope firma gevonden die onze spullen op dinsdag 8 juli kon komen ophalen, en ze een week later op dinsdag 15 juli in Adelaide kwam afleveren. Overigens, die verhuiscamion was een immens gigantisch lang en hoog ding. (Zie foto.) De manier waarop die verhuizers werken is als volgt: zij doen regelmatig een toer vanuit Adelaide naar de één of andere verafgelegen stad, in ons geval Brisbane. Onderweg pikken ze de verhuisladingen op van verhuizende gezinnen. Afhankelijk van
waarnaartoe iedereen verhuist, passen ze hun route aan. Nadien keren ze van de verafgelegen stad terug naar Adelaide, en droppen hier en daar weer huisraad af. Zo kwam het dus dat wij onze spullen hebben meegegeven met een camion die op weg was van Adelaide naar Brisbane, en die nadien van Brisbane terug naar Adelaide trok (met nog steeds onze spullen in). Een beetje zoals een reizend circus. Aan boord van de
camion leven een drie- of viertal jonge spierbundels die niets anders doen dan meubilair in en uit de camion laden en het continent doorkruisen. Eén van hen was een Amerikaan die op een Working Holiday Visa op deze manier Australië aan het ontdekken was! Dit verhuisconcept heet "backloading", voor zij die het willen weten :-)
Volgende post: onze Road trip.
Sunday, 27 June 2010
Australië heeft eerste vrouwelijke Prime Minister
En in 1966 migreerde ze met haar ouders vanuit Wales (UK) naar... Adelaide!
Gillard was tot voor kort een vice-premier in de regering van Kevin Rudd. Van de eerste keer dat we haar op tv een interview zagen geven, wisten we dat ze een harde tante was. Ze zou best wel eens de Iron Lady van Australië kunnen worden. Alle nieuws over de nieuwe woman PM:
Eén van de heetste politieke issues in Australië van de afgelopen maanden was de zogenaamde Resource Super Profits Tax (RSPT), die aan mijnbouwbedrijven die excessieve winsten realiseerden door het opgraven van Australische grondstoffen een extra hoge belasting oplegde. (Een beetje zoals de superwinstbelasting die de Belgische regering aan Electrabel wou opleggen.) De regering-Rudd kreeg natuurlijk de industrie volledig tegen zich (mediacampagne en opbergen van toekomstige projecten), en één en ander heeft wellicht bijgedragen tot zijn vervanging als PM door Julia Gillard. Gillard heeft onlangs de RSPT vervangen door een minder vergaande belasting, nl. de Minerals Resource Rent Tax (of zoiets). Reeds één dag later kondigde één van de grootste mijnbouwbedrijven aan dat ze hun mediacampagne annuleerden en eerder opgeborgen projecten terug zouden activeren. (Er is veel voor te zeggen dat het oorspronkelijke voorstel inderdaad misschien wat extreem was, en het is evenzeer duidelijk dat de mijnindustrie onmiddellijk een gigantische druk heeft gezet op de regering om het voorstel van tafel te halen. It's a tough job, politics!)
Naast elke succesvolle woman PM staat er natuurlijk een... "First Bloke" :-)
Tim Mathieson is de partner van Julia Gillard, en hij is een... kapper!
Ook dit verhaal is natuurlijk de moeite van het nalezen waard:
Voor hen die de migratiepolitiek van Australië op de voet volgen, is het misschien goed om weten wat Julie Gillard daar over denkt.
Gillard is niet zo voor het idee van een "big Australia" dat verkondigt dat het land van zijn huidige ca. 20mio inwoners zou moeten groeien naar 40mio inwoners. Zij wil er geen cijfer op plakken, en ze wil duurzaamheid voor het land vooropstellen. Wat wel prioritair is voor haar, is dat de immigratie op basis van "skills" moet gebeuren, wat de economie kan ondersteunen. (nvdr: de "skilled migration" vormt reeds een belangrijk deel van de Australische migratiepolitiek).
Hoe groot is Australië in vergelijking met Europe of Amerika?
De website van de Australische overheidsdienst "Geoscience Australia" heeft een interessante sectie over de geografie van het land. Onderstaande overlappende kaartjes tonen goed aan hoe groot dit "eiland" eigenlijk is.
Door de projectiemethode die gewoonlijk gebruikt wordt op de wereldkaarten die wij (noorderlingen) gewend zijn te zien, lijken landen in het noordelijk halfrond (en in het bijzonder die landen die verder van de evenaar verwijderd zijn) (veel) groter dan ze in werkelijkheid zijn. Het is dan ook verrassend te zien hoe groot Australië blijkt te zijn als je het vergelijkt met voor ons bekende landen/continenten!
Australië in vergelijking met de USA:
Voor de kaart-fanaten onder jullie: ook de grootte van het Afrikaanse continent kunnen wij door de doorgaans gebruikte kaartprojectiemethodes niet goed inschatten. De volgende website geeft hiervan een verbijsterend beeld en toont hoe Afrika zo groot is dat zelfs heel de USA, West-Europa, China, India en Argentinië volledig "in" Afrika passen!
Thursday, 3 June 2010
Waterspout
Subscribe to:
Posts (Atom)