Road trip van Canberra naar Adelaide

Voor onze road trip hebben we gekozen om niet in een rechte lijn van Canberra naar Adelaide te rijden (wat op zich toch wel al twee dagen voltijds rijden zou zijn), maar om een omweg te maken langs Melbourne.

Eens we dus onze Jackaroo hadden volgeladen zijn we uit Canberra zuidwaarts gereden naar de zuidkust van de staat Victoria (waarvan Melbourne de hoofdstad is.) Onze tocht heeft ons door mooi en uitgestrekt glooiend landschap gebracht, afgewisseld door lange stukken beschermd oerbosgebied, met in geen mijlen enige drukke stad te zien. Hoogstens kom je een "nederzetting" tegen op een kruispunt van twee wegen, waar zich enkele gezinnen en enkele tankstations gevestigd hebben. Onze eerste twee nachten verbleven we in een heel charmant cottage, verwarmd met houtkachel, in bebost gebied nabij het stadje Lakes Entrance, om wat uit te puffen van al dat verhuizen. Na Lakes Entrance (gelegen aan de zuidkust quasi recht ten zuiden van Canberra) zijn we verder westwaarts getrokken richting Melbourne. Dit gebied schijnt één van de meest vruchtbare landbouwgebieden van Australië te zijn. Wij weten intussen waarom: het regent er - en nog geen beetje! Het is natuurlijk wel winter, maar toch. Australië en droogteproblemen? Nog niet veel van gezien :-)

Bij het binnenrijden van Melbourne kregen we een licht gevoel van herkenning: heuvelachtig stadsgebied en lange, drukke straten met langs weerszijden onregelmatige bebouwing, en tramsporen in het midden van de rijbaan. Het deed ons onmiddellijk aan Brussel of Antwerpen denken! Een eindje doorrijden daarentegen bracht ons dichter bij het CBD van Melbourne, met brede groene lanen, vrijstaande hoogbouw en een in het algemeen propere aanblik. (nvdr: CBD = central business district, ofte het commercieel centrum van een (Australische) stad.)

Intussen is het vrijdag 11 juni. Pieter had in de voormiddag twee sollicitatiegesprekken in de CBD. Eentje was eerder een kennismaking bij een interessant adviesbedrijfje, weliswaar zonder concrete werkvooruitzichten; een ander was wel voor een concrete job, maar die procedure is nog steeds lopende...

In Melbourne hebben we een beetje de toerist uitgehangen: gratis city-tram rondrit gemaakt en heel knappe gemoderniseerde voormalige havenbuurten doorkruist (een beetje zoals 't Eilandje in Antwerpen). Enkele uren doorgebracht in het prachtige Melbourne Aquarium (schitterende pinguinzaal met Koningspinguins) en allerlei rare waterbeesten gezien, zelfs een visachtig ding dat in staat is al zijn organen te regenereren, inclusief zijn hart! Er was ook een indrukwekkend walk-through aquarium waar je tussen en onder de reuzeroggen en haaien kunt wandelen, en de haaien gevoederd kon zien worden door duikers ongeveer 5 meter van waar je stond. Echt super!

Melbourne is echt een knappe stad, heel gesofisticeerd, en heeft veel te bieden, maar heeft eigenlijk niet de uitstraling die een Sydney heeft. Jammer voor de Melbournians, en daar gaan ze waarschijnlijk tot het einde der tijden mee kampen... (Er is nogal wat rivaliteit tussen de twee steden.)

Na Melbourne moesten we ons haasten om op tijd, nl. tegen maandagavond 14 juni, in Adelaide te geraken. We hebben dus veel gereden, een deel via de Great Ocean Road. Dat is een stuk weg dat de kustlijn vanaf Melbourne in westelijke richting volgt. De oceaan beukt daar in op het oprijzende heuvellandschap en biedt knappe vergezichten. Je mag dat niet vergelijken met de Belgische kust of de Côte d'Azur: hier is er geen bebouwing aan de kust en rijd je dus langs bossen en bergflanken aan de ene zijde, met zicht op de zee in de diepte aan de andere zijde, en dat gedurende tientallen kilometers. (Weliswaar met verkeer voor en achter je.) Behoudens de vergezichten is dé toeristische attractie van de Great Ocean Road de zogenaamde "Twelve Apostles". Dit zijn krijt- of leemrotsen die ca. 100m van de kust uit de zee omhoogrijzen, een twaalftal naast elkaar, parallel met de kust. Het is een heel speciaal beeld om te zien. (Zie nieuwe foto bovenaan onze blogpagina.) Ook dit kustgebied is totaal niet bewoond dus je verwacht geen bebouwing, maar plots, in the middle of nowhere is er dan ineens een groots uitgebouwd toeristisch infocentrum en parking vol toeristenbussen. Eens je de toeristenattractie hebt bezocht en je je weg verderzet, rijd je dan weer door niemandsland. Heel speciaal.

Dus dat was onze road trip. Onze Jackaroo heeft zijn werk goed gedaan, en dat is natuurlijk een hele opluchting, na alle problemen die we er in het begin mee hebben gehad. En maar goed ook, want we willen zoveel mogelijk van onze tijd in Australië kunnen gebruiken om het land te zien en een kapotte auto past niet in die plannen. Overigens, als uitvalsbasis blijkt Adelaide wel goed gelegen te zijn: groene beboste heuvels met wijngaarden (proeverijen!), ongerepte kuststreken, droge woestijnparken - ze hebben van alles wat.

(Nu, zoals we tot onze spijt ontdekt hebben: de mythe als zou Australië het land van zon en kangoeroe's zijn dient met een tikkeltje zout genomen te worden. Zon is er weliswaar wel, maar we hebben de laatste paar weken nogal wat regen gehad en onze score wat betreft het spotten van kangoeroes is nog steeds nul, niks, noppes, zero. Ja, af en toe een kadaver langs de kant van de weg... Grmbl...)

Derde post: de job(s) in Adelaide